ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ
Ένας κρυστάλλινος κατακλυσμός
Χωρίς κιβωτό
Όμορφος
Απόκοσμα παγερός
Τελεσίδικος
Αμετάκλητος
Μια μελωδική νύχτα των κρυστάλλων
Με τραγόμορφο δισκοθέτη
Μια μουσικά τελειωτική λύση
Η ανέλπιστη
Φαντασμαγορική
Πλοκή ζωής
Αναίτια μόλευση
Της ανόργανης καθαρότητας
Πάνω στον πολύτιμο κοσμικό λίθο
Που δέσαμε στο δαχτυλίδι του νου μας
Ήμαστε το λιπαρό δαχτυλικό αποτύπωμα
Τα πάντα συχνότητες
Κι η ύλη μάγκωμα
Ήμαστε το μάγκωμα
Η ψύξη φανταστικών
Μελωδικών μυώνων
Το συμπύκνωμα
Ο κακός όγκος
Ας μείνουν ορφανοί οι ήχοι λοιπόν
Τσογλάνια σε αλάνες
Γδαρσίματα στα πόδια
Κλεμμένες μαστίχες
Και τρύπιες τσέπες
Ξέρω πως δεν συμμετέχω στην ιστορία
Του μολυβιού που γράφει
Σαν εμένα είναι τα ξύσματα
Της μύτης που πετιούνται
Ότι και να γίνει όμως
Πάντα λίγη σκόνη γραφίτη
Μένει κάτω από τα νύχια
Και λερώνει
Σκόνη στη σκόνη
Μιας καλογυαλισμένης εξιστορούμενης
Τεφροδόχου
Η ζωή μια κλεψύδρα
Που χύνει μικρές κλεψύδρες
Ημερήσιας επώασης
Πριν το καταλάβεις
Με μια εκκωφαντική λαίλαπα
Θα στάξουν αίμα τα αυτιά σου
Κι όταν στεγνώσει στον ήλιο
Θα μείνουν τεράστιες αλυκές
από ξεραμένες νότες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου