Πιονιέρος στο Δάσος

            Πιονιέρος στο Δάσος

Προχωρά η ματιά στη σελίδα

Αναμετράται με κάθε γράμμα , κάθε σημείο στίξης

Κάθε κενό και μετά πάλι σύμβολα

Κι αν όρθια στέκονταν

Το βλέμμα σαν αγκώνας , σαν γόνατο , σαν σκληρή φτέρνα

Θα ορμούσε , θα σκουντούσε , θα νοιγε δρόμο

Τσαλιά και φρύγανα

Κάτι θάμνοι και χαντάκια να σκουντουφλάς

Η χλωρίδα της γλώσσας να οργιάζει

Να πασχίζεις και να σε πιάνει κι η μπόρα ,

με κάτι ξαφνικές οξείες  

να τονίζουν τις λασπερές λακκούβες

να σου ανοίγουν τα μάτια ΄

η να δροσίζουν απαλά το σβέρκο

και να προχωράς

πάντα να προχωράς

θυμήσου πως με μια σκέψη και μια λαλιά

είσαι ο αρχιτέκτονας αυτής της φύσης ….